The Heavy

Αγγλικούρα indie από το Noid, since 2007. Με σοβαρές soul και funk επιρροές, με λίγο ακόμη blend από reggae και vintage rhyth and blues μαζί με ταινίες του Jim Jarmusch. Το δεύτερο album τους "The House That Dirt Built" (Οκτώβριος, 2009) με γερές δόσεις από bass lines, "βρώμικες" κιθάρες και δυνατά drums μαζί με μια τζούρα country (όχι πολύ, ούτε που θα το καταλάβεις) σε πάνε αλλού. Ειδικά το "Short change hero".



myspace / lastfm

Glass Vaults

Απλά επικό. Εικοσιτέσσερα λεπτά pure ambient μουσικής που σε πάνε αλλου. Ξεφεύγουν και ξεφεύγεις μαζί τους. 5 τραγούδια — το πρώτο τους EP — τα οποία τα βρίσκεις for free από το site τους. Κλικ εδώ απλά, μην κάθεσαι και περιμένεις. Χάνεις χρόνο από το κόλλημα που θα φας μαζί τους, όπως με τους Ataxia.



myspace / lastfm / bandcamp

Ataxia

Είναι κάποιες φορές που όταν βρίσκεις και ακούς νέες μουσικές, κολλάς. Τρως σκάλωμα ρε παιδί μου. Τα κομμάτια μπαίνουν στο repeat για μέρες μέχρι να θυμηθείς ότι υπάρχει και άλλη μουσική εκτός από αυτά τα "νέα ευρήματα". Η μουσική που άκουγες τόσο καιρό.

Έτσι είναι και τα κομμάτια των Ataxia. Μα πρώτα, ας πούμε ποιοι και τι είναι οι Ataxia. Είναι ένα short-lived γκρουπάκι-project του (κιθαρίστα ως γνοστών) Frusciante των RHCP, του μπασίστα Joe Lally των Fugazi και του Josh Klinghoffer —και αυτός των RHCP. Οι Ataxia έγραψαν μουσική jamάρωντας, improvising και ηχογραφώντας για 2 εβδομάδες, η οποία χωρίστηκε σε 2 albums. Το "Automate Writing" που βγήκε το 2004 και το AW II του 2007.

Experimental + psychedelic rock at it's finest! Αν και όλη μέρα στο repeat, δε μπόρεσα να ξεχωρίσω κάποιο κομμάτι συγκεκριμένα. Ειδικά από το "Automate Writing". Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως ίσως στον δεύτερο δίσκο δεν είναι τόσο προσεγμένα τα κομμάτια όσο και στο πρώτο. Μα αυτό δεν είναι πρόβλημα, αλλά μικρο-λεπτομέρεια. Αρκετές φορές οι μελωδίες φέρνουν σε ambient-ο-καταστάσεις και βαριά bass-lines.

ps.: βρείτε τα 2 album στο piratebay (search για ataxia) μιας και πλέον έχουν εξαντληθεί + δεν επανακυκλοφορούν

last.fm / youtube

Smokey Bandits — Debut [2]

Δεν ξέρω εάν θυμάσε όταν η Mary τους παρουσίασε τον Απρίλιο. Εγώ πάντως, τώρα πήρα το Debut και μπορώ να πω τα 15€ άξιζε και με το παραπάνω.

Όπως λέει και η Mary,

Στα στούντιό τους (Αθήνα, Θεσσαλονίκη) ακούγονται samples από δίσκους Swing Jazz. Οι ίδιοι ιδιοφυώς προσθέτουν Tango, Waltz, Dub και την αγαπημένη Nu Jazz. Και ταξιδεύεις.

Εγώ να προσθέσω πως προσθέτουν—έχουν ακούσματα και από balkan μουσικές. Το όλο αποτελέσματα δένει πολύ καλά — τι καλά δηλαδή, παραπάνω από καλά! Δεν ξεχώρισα κάποια κομμάτια ακόμη, επειδή απλά όταν άκουγα δεν πρόσεχα στο tracklist. Όλο το album όμως είναι με πολύ μεράκι φτιαγμένο και —όπως είπα— δένει πολύ μεταξύ του.

Ήχοι balkan, groove, jazz, nu jazz, funk, dub, waltz, tango, latin. Σε μια τέτοια μίξη που δύσκολα θα βρεις σε ελληνική μπάντα. Must-have.

Το βρήκα στο Public, 15€. Buy it αντί να το κατεβάσετε για support στα παιδιά. Ή τουλάχιστον, κάντε και τα δύο.

Groundation + Don Carlos Rastavibe Day fest

Πέμπτη 1 Ιουλίου. Principal, Θεσσαλονίκη. 2 από τα μεγαλύτερα ονόματα της reggae σε ένα γαμάτο πολύωρο reggae live/gig/whatever. Από τις 7 παρά μέχρι τις 2 το βράδυ, το Principal ήταν γεμάτο από τους ήχους του μπάσου, της κιθάρας, των ντραμς και των πλήκτρων σε ρυθμούς reggae.

Irie!

Το όλο πρόγραμμα ξεκίνησε με την προβολή του Holding on to Jah, ένα ντοκιμαντέρ του Harisson Stafford (τραγουδιστή/front-man των Groundation) για το πως ξεκίνησε/μεγάλωσε/εξελίχτηκε το κίνημα των Rastafari. Με συνεντεύξεις από ιστορικούς αλλά και με σύγχρονο υλικό της εποχής και συντεύξεις *σχεδόν* όλων των μεγάλων ονομάτων της reggae. Το είδα σχεδόν από την αρχή — πρέπει να έχασα κάνα 10λεπτο μόνο.

Μετά σειρά είχαν οι Έλληνες Animation να ξεκινήσουν τη συναυλία. Είπαν τα δικά τους κομμάτια που μου άρεσαν πάρα πολύ ενώ προέκυψε ένα μικρο-πρόβλημα στα μικρόφωνα που τελικά λύθηκε. Στα + η γαμάτη φωνή του τραγουδιστή τους που θύμιζε μαύρου τζαμαϊκάνου που τραγουδάει ragga.

Αφού τέλιωσαν παίζοντας γύρω στην 1 ώρα και κάτι ψιλά, εμφανίστηκε ο... Don Carlos! Founding member των Black Uhuru, ο Don Carlos έδωσε ρεσιτάλ παρότι μεγάλης ηλικίας (γύρω στα 60) χωροπηδούσε σαν κατσίκι πάνω στη σκηνή από τη μία άκρη στην άλλη τραγουδώντας πολλά γνωστά δικά του κομμάτια. Στο τέλος είπε, φυσικά, guess who's coming to dinner... natty dreadlocks! Έγινε πανικός!

We gonna rock them, rock them all, we gonna beat them, beat them all!

Πέρασε κάνα 20λεπτο αφότου τέλιωσε ο Don Carlos και στην σκηνή βγήκαν οι πολυμελής Groundation. Ο Stafford φάνηκε γνώστης της πολιτικοοικονομικής κατάταστασης της χώρας μας και κάθε τόσο έλεγε τα δικά του positive λόγια (δυστυχώς δε μπόρεσα να ηχογραφήσω, αυτά που έλεγε ήταν διαμάντια) κάνοντας όλους μας να χοροπηδάμε ακόμη πιο δυνατά. Φάση παίχτηκε όταν μετά από 2+ ώρες τέλιωσαν, έφυγαν, αλλά τους κάναμε να γυρίσουν πίσω για ένα τελευταίο τραγούδι.

Ο ήχος ήταν πολύ καλός, η μπύρα στα 3 ευρώ (Βεργίνα όμως) και το νερο ΣΤΟ 1 ΕΥΡΩ (ΕΛΕΟΣ!). Φάουλ για το principal η τιμή του νερού. Στα αρνητικά και η ακριβή μετακίνηση από/προς Principal λόγω θέσης του. Στα ακόμη πιο θετικά όμως, όταν έχεις πρόσκληση για συναυλία (με πιάνεις;).

blessings bredrens and sistrents, stay irie and love everyone! everfaithful, eversure, everlivin jah rastafari!

The Revivalists

5 φίλοι — μεταξύ τους και ένας Έλληνας, ο George Gekas — από την Νέα Ορλεάνη, USA, κάνουν τα δύο τελευταία χρόνια καταπληκτικές μουσικές. Βρίσκουν τις ισορροπίες μεταξύ jam, funk και melodic pop — ένας συνδυασμός που κάνει τους ολοένα και αυξανόμενους θαυμαστές τους να θα θέλουν όλο και περισσότερη μουσική.

Χαρακτηρίζονται ως Rock / Jam Band / Indie.

Ξεκίνησαν όταν ο τραγουδιστής και κιθαρίστας τους, David Shaw μετακόμισε στην Νέα Ορλεάνη τον Αύγουστο του 2007. Μία μέρα, ο Ζack Feinberg καθώς έκανε ποδήλατο πέρασε από την αυλή του Shaw, ο οποίος έπαιζε κιθάρα. Ο Feinberg σταμάτησε και άρχισαν κατευθείαν να jamάρουν. Σιγά, σιγά προστέθηκαν και τα υπόλοιπα μέλη. Με διαφορετικές επιρροές ο καθένας, οι Revivalists έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν μοναδικό ήχο.

Check ‘em out for sure!

Band line-up:

George Gekas (bass)

Andrew Campanelli (drums)

Zack Feinberg (guitar)

David Shaw (vocals, guitar)

Rob Ingraham (saxophone, miscellaneous/other)

official / myspace

Φανταστικοί Ήχοι live @ SKG (Thessaloniki, you fool!)

Ε, ναι λοιπόν! Οι Φανταστικοί Ήχοι που γράψαμε τον Απρίλιο έρχονται Θεσσαλονίκη για ένα live dj-set.

Που; στο Ebargo, Βαλαωρίτου 25 (2310 536183)

Πότε; Τετάρτη, 30 Ιουνίου, starts 22.00

Φράγκα; Free entrance!

Σάρμα Sadahzinia

Ίσως τη γνωρίζεις ήδη, ίσως πάλι και όχι. Είναι η πρώτη γυναίκα που έκανε hip hop στην Ελλάδα πλάι στον BD Foxmoor των Active Member γύρω στο 1994. Συγγραφέας παιδικών βιβλίων αλλά και μετφράστρια των αντίστιχων Αγγλικών.

Πρωτοπόρος.

Πλέον 15 χρόνια σχεδόν μετά, επιστρέφει με το Σάρμα, έναν δίσκο που μόνο hip hop δεν θυμίζει (καθόλου κακό, της πάει έτσι και αλλιώς το σάρμα, more on this παρακάτω) με ενορχηστρώσεις και έχει κυρίαρχο στοιχείο τη μουσικότητα των εγχόρδων, των drums και της κιθάρας. Σχεδόν όλες οι μουσικές που συνοδεύουν τους στίχους της Sadahzinia είναι παιγμένες live και χωρίς samples.

10 κομμάτια εντελώς διαφορετικά και νέα. 2-3 mix παλαιότερων όπως το Νίοβγαλτο ψέμα, το οποίο εδώ το τραγουδάει ο BD Foxmoor και είναι like, 1000 φορές καλύτερο και μία διασκευή του 'One Hand Clapping' από το Jazz trio του τρομπετίστα Thomas Siffling.

Now, let's get back to Σάρμα. Σάρμα είναι μια λέξη με μεγάλο σημασιολογικό εύρος. Είναι αρχαιοελληνική και σημαίνει το απόρριμμα – αλλά σημαίνει και το 'όμορφο', ακόμα μπορεί να δηλώσει τη ρωγμή, τη σχισμή, ένα ρήγμα κάτω από την επιφάνεια, το οποίο έχει με μια τέτοια ρυθμική μορφή - που θυμίζει, κατά κάποιο τρόπο, μια μουσική παρτιτούρα.

Κοστίζει μόνο 10 ευρώ χωρίς να ανακατεύονται μέσα καμία δισκογραφίκη, κανένας μάνατζερ, κανένα κανάλι, κανένας σπόνσορας παρά μόνον το μεράκι και η αγάπη για το low bap των ανθρώπων του.

Ακούγεται και αν δεν ακούς hip hop και στο συνιστώ όπως είπα like, a thousand times.

official / eshop / search youtube for "Sadahzinia sarma"

Dubstep gig στη Στοά

Σάββατο, γύρω στις 11 στη Στοά Μοδιάνου, Θεσσαλονίκη. Αρκετός κόσμος, μαζεμένος έξω και μέσα από το bar Στοά aka Sounds of Freedom.

Μέσα, ο DJ Mykalo παρέα με τα βινύλια και το pc του να παίζουν non-stop dubstep και να χώνεται που και που και drum and bass.

Κατά τις 12 ο κόσμος πολύ περισσότερος και το στενό μέσα στην αγορά Μοδιάνου με τα τραπεζάκια γεμάτα.

Sounds of freedom λοιπόν, η Στοά όπου κάθε Παρασκευή παίζει ο Stefannaty & Rastayouth ψαγμένο reggae, κάθε Τετάρτη ο Rudeboy με ska και rocksteady και φυσικά κάθε Σάββατο dubstep tunes από τον Mykalo.

Φθηνή και καλή μπύρα, ωραίος κόσμος. Αν γουστάρεις αυτές τις μουσικές και είσαι Θεσσαλονίκη, μην ξεχάσεις να περάσεις από τη Στοά.

Όλο το πρόγραμμα τι παίζει κάθε μέρα στο facebook group.

facebook group / myspace

Bell Horses

Τι γίνεται όταν έχεις βρει τόσα νέα γκρουπάκια μέσα σε λίγες μέρες και δεν ξέρεις για ποιο να πρωτογράψεις; I guess διαλέγεις στην τύχη ή απλά σύμφωνα με το genre που σου αρέσει περισσότερο. Βέβαια, στην περίπτωση των Bell Horses μάλλον για την πρώτη περίπτωση μιλάω.

Οι Αμερικάνοι Xian Hawkins και Jenny Owen Youngs φτιάχνουν καταπληκτικά electronica ambient σε συνδυασμό με accoustic instrumentals κομμάτια. Το πρώτο τους άλμπουμ titled This Loves Last Time κυκλοφόρησε πέρσι τον Οκτώβριο και έχει χαρακτηριστεί «από τις καλύτερες εκπλήξεις του 2009.» Small hours, Headmess, Billowing, Photograph και Dust of us — πρέπει να τα ακούσετε. Ο καθένας τους ακολουθεί και solo πορεία οπότε ψάχτε τους.

no youtube δυστυχώς :-/

myspace / official / album (buy-stream only)

Φανταστικοί Ήχοι

Τόσο φανταστικοί που κολλάς για ώρες. Retro-futuristic ήχοι μαζί με ψυχεδελικούς space electronic και μόνο ελληνικά samples. Το πρώτο τους άλμπουμ. Πρώτη εντύπωση που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς το διπλό-σιντί είναι λες και είναι κάποιο χαμένο ψυχεδελικό βινύλιο των 70s. Όλα τα κομμάτια είναι must-listen. Βάλτε το στο repeat (χωρίς το shuffle) και μπορεί να παίζει για ώρες. "Άγγελοι", "Άνθρωπε", "Να έχεις τα πάντα", "Μόρκα" και "Αν σ' αρνηθώ" είναι μόνο λίγα από αυτά. Έχουν και πολύ καλό blog με άπειρο υλικό έτοιμο να το ανακαλύψεις — links, downloads, mixtapes...

Το album free download από εδώ

Όλα τα downloads από τους Φανταστικούς Ήχους εδώ και τα mixtapes τους εδώ

Παίζουν σε Αθήνα αλλά και Θεσσαλονίκη (πχ block33), check their blog για τα upcoming lives.

myspace / blog

Spaced Cowboy

Experimental psychedelic beats, από τον "δικό μας" Spaced Cowboy. Όταν δεν μιξάρει beats είναι visual enthusiast ή αλλιώς visual dj. Signed στο indie netlabel Odd_io (το site είναι down προς το παρόν) του (φίλου) Lee Turtle, πλέον παίζουν και ως VJs μαζί στην Αθήνα. Επιρροές από Klaus Weiss, Adrian Utley, Godsy, Ras G (αναμένεται post), Malcolm Catto, Chris Walmsley, Saber Rider & The Star Sheriffs.

μπορείτε να τον βρείτε και στο spcdcwby@gmail.com.

download ή listen όλα τα tracks εδώ.

myspace / official

Olafur Arnalds

Olafur Arnalds και Ισλανδικό ambient σε συνδυασμό με post-rock ήχους και instrumental συμφωνίες. 3 άλμπουμ έως τώρα, τα Eulogy for Evolution του 2007, Variations of Static EP του 2008 και Found Songs τον Απρίλη του 2009. Μάλιστα, το Found Songs ήταν ένα project που δίηρκησε 7 μέρες — κάθε μέρα και ένα track recording που γινόταν available μέσω twitter μετά.

O Arnalds έχει επιμεληθεί επίσης, μέσω του Erased Tapes, ένα cinematic label, το Erased Tapes Collection όπου συμμετέχουν οι Aparatec, Kyte, The British Expeditionary Force και άλλοι. Download it εδώ (στο πρώτο (DDC) field βάλτε αυτό: MY-FREE-ERATP010).

myspace / official / twitter

Κτίρια τη Νύχτα

Ξεκίνησα να γράψω για τους Φανταστικούς Ήχους αλλά στην πορεία ανακάλυψα τα (ή τον, καλύτερα) Κτίρια τη Νύχτα. Παίδεμα μιας δεκαετίας για το "ΩΕΜ και η λαίμαργη αγάπη, οι υποθέσεις του πέμπτου κόσμου" που μπορείς να το βρεις στο blog των Κτιρίων ή στο Vinyl Microstore στην Αθήνα — αν δεν έχει εξαντληθεί, γιατί βγήκαν 50 handmade σιντί μόνο.

Τελείως, μα τελείως, indie, με ήχους επηρρεασμένους από Michael Haneke, Lars von Trier, Jean-luc Godard, Andrei Tarkovsky, Bela Tarr, David Lynch, Roman Polanski και φυσικά τα κτήρια και τις γειτονιές των Αθηνών.

Καταπληκτική δουλειά. Στο blog των Κτιρίων κυκλοφορούν και πολλά άλλα tracks τους. Μπορείς να τα βρεις όλα — μα όλα — εδώ.

Για να μάθεις τι συμβαίνει μέσα στα κτίρια όταν νυχτώνει κλικ εδώ.

The Gentleman Losers

Δύο αδέρφια από την Φιλανδία ο Samu και Ville Kuukka, δόσεις από post-rock, accoustic instrumental, ambient, shoegaze και electronica, ήχοι cinematic που θυμίζουν Vincent Gallo, Deaf Center και William Basinski, homemade diy videoclips σε 8mm φιλμ και δύο άλμπουμ, Dustland (ως καλύτερο album της χρονιάς για το boomkat για το 2009) και το On City Centre Offices.

do listen them.

myspace / official

Were it not for music, we might in these days say, the Beautiful is dead.

διαφορετικές μουσικές, ίδια πάνω-κάτω γούστα.
διαφορετικοί χαρακτήρες, ίδια πάνω-κάτω γούστα.
διαφορετικά γούστα, ίδιες πάνω-κάτω μουσικές.

ξεκινάμε ομαδικά, σαν μια κολλεκτίβα τις μουσικές αυτές.
είναι όμορφο να ανακαλύπτεις νέους κόσμους.

Jazz, World, Flamenco, Electronic, Ambient, Post Rock, Instrumental, Indie rock, Alternative Rock, Hard Rock, Psychedelica, Indie Rock, Progressive Rock, Blues, Trip Hop, Reggae, Low Bap.

we hope you enjoy — we, for sure, do!

When words leave off, music begins.